เหตุเกิด ณ.รีเดีย ความฝัน อดีตอันยาวนาน กับเรื่องที่ไม่เคยจบ..[ตอนแรก]
posted on 12 Jul 2005 01:18 by rollingkiru in Gameแฮะๆ คิดหัวข้อ มะได้ เลยพิมไปมั่วๆ =3= บู่ๆ ดีทุกท่านอีกครั้ง ></ ยังสบายดีกันใช่บ่ รึตายคาเรื่องเรียนกันไปหมดแย้ว :P แหมๆ กระผมนี่ก็กำลังจะตายละ มะกี้ เปิดเมลมหาลัยดู อาจารย์ส่งLAB5มาให้แล้ว =[]='' เปิดปุบ Hp3000 ลดฮวบๆๆๆปับ เลยปิดก่อน ขณะนี้Hpเหลือ13 แหม่เลขสวย แต่เอาเตอะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยทำ กร้ากๆๆๆๆ เอาน่า เด๋วก็เสร็จไม่เสร็จก็จุดไฟเอาดิ =3= เผา กร้ากกก~
ดูจากหัวข้อก็คงรุ้กันแล้วสินะ ว่าblogนี้ตรูจะเผาเรื่องไร อิอิ ถึงอ่านหัวข้อไม่รู้เรื่องฉันก็ไปเผาในmsn อยู่แล้วนี่นะ ฮาๆ (พูดเองเออเอง) เด๋วนี้ฉันเป็นพวกชอบพูดคนเดียวตั้งกะมะไหรเนี่ย สงสัยตั้งกะเล่นblogนี่มาละมั้งคะ =w=''
เอาละเข้าเรื่อง :$ กันเตอะ มิ้งมิ้ง
ก่อนจะไปรีเดีย ผมจะเล่าตอนผมรู้จักเกมนี้ก่อนเลยละกันนะ
นำเองเน้อ =3=,,
เริ่มด้วย เมื่อตอนผมอยู่ม.4 ผ่านมากี่ปีแล้วหว่าน่าจะ4ปีได้แล้วมั้ง เกือบๆ5 เออมันนานเหมือนกันนะ -x-,, ตอนนั้น เห็นคนในเนตมั่ก จะพูดถึงเกมออนไลท์ชื่ออะไรซักอย่าง ... ผมเป็นคนเล่นเกมไม่ค่อยเก่งนะ แต่ชอบเล่นอะ =3=,, ชอบดูภาพ ไม่ก็ตัวละครเดินไปเดินมา อย่างพวกมาริโอ้ มะก่อนเล่นกับพวกพี่ชายบ่อยๆ ต่อมาก็เล่นพวกเกมเพลย์ แต่เล่นคนเดียว จะว่าเหงามันก็เหงานะ เพราะน้อง3ตัวของผมมันมะค่อยชอบเล่นเกมกัน พอเห็นชาวบ้านพูดถึงเกมออนไลท์หูก็กางเยย อยากเล่นมั่ง อยากรู้ว่ามันจะนุกไหม มันจะเป็นเกมแนวไหนหว่า RPG คืออะไรวะ คำถามแต่ละอย่างมันผุดขึ้นมาในหัวผมเต็มไปหมด จนมาสิ้นสุดที่ว่า แล้วผมจะเล่นมันได้ยังไงละ - -'' ผมเลยไปหาตามร้านหนังสือ ถามพวกคนขายแล้วในที่สุดผมก็เจอมันจนได้ มันคือ บทสรุปเกมRagnarokพร้อมแผ่นลงเกม แต่ช่วงนั้นมันยังเป็น inter อยู่ ไอ้เอเชี่ย...นั้นยังมะเอาเข้าไทย แล้วก็เอากลับบ้านมาลง แต่เนื่องด้วยช่วงนั้นพึ่งจะเคยใช้คอม =3='' ร.รเก่าผมมันไม่มีสอนใช้คอมอะ เลยจบมาแบบโง่ๆงี้แหละ แล้วพอเอามาลงปรากฏลงมะได้ ด้วยสาเหตุกล้วยๆแบบลงpatchที่มันให้มามะเป็น พยายามลบแล้วลงเกมใหม่หลายรอบ พอไม่ได้ก็เลยเลิกสนใจเกมนี้ไป
สมัยนั้น พึ่งเข้าAFมาไม่นานเท่าไหรด้วยพอเข้าirc ดูก็ไม่รู้จะคุยอะไรดี จะถามอะไรก็ไม่ค่อยกล้า แต่มีคืนนึง คนในircก็คุยกันเรื่องเกมนี่แหละ แล้วผมก็สังเกตุชื่อคนคนนั้นดู แล้วซิบไปหาพี่เค้า เค้าชื่อ NIKERU ถ้าผมจำมะผิดนะ ^^,, แต่ปัจจุบันเค้าหายไปไสแล้วผมก็ไม่รู้เหมือนกันอะ ซิบไปถามเรื่องเกม ไปๆมาๆเค้าก็ช่วยสอนตั้งกะวิธีลงยันวิธีเล่น พอลงเสร็จ พี่เค้าก็ชวนไปserver Lokiserเดียวกับพี่เค้ามันอาจจะยากเล็กน้อยสำหรับมือใหม่หัดใช้คอม+เล่นเกม ในตอนนั้นอาชีพที่ผมคิดและอยากเป็นที่สุดคือโจร
แล้วผมก็ไปสร้างตัวละครแล้วก็เข้าเกมพี่เค้าบอกให้เดินตีไอ้ตัวสีชมพูๆที่คล้ายๆเยลลี่ไปก่อน ตอนที่ผมเข้าเกมแล้วเดินหลงทิศไปเรื่อยๆ >w< เป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นมาก เหมือนผจญภัยแบบในการ์ตูนเลย ผมเดินเลาะไปตามริมแม่น้ำ แล้วเจอไอ้เยลลี่สีชมพูเต็มไปหมด ผมรีบเข้าไปตี โดยการกดคลิ้กรั่วๆที่monster มันเป็นช่วงเวลาที่...ปวดนิ้วเป็นที่สุด ฮาๆ แต่ก็สนุกดี แต่ตีมะทันไรผมก็ตาย =3=,, ก็เลยไปบอกพี่เค้าในirc พี่เค้าเลยบอกจะมาหา กว่าจะรู้ว่าผมอยู่ที่ไหนก็นานพอควร (อย่าถามสถานที่นะผมก็มะแน่ใจว่าเกิดที่กิฟรึพอนอะ) พอเจอตัวกันพี่เค้าก็พาผมไปยังmorroc เมืองที่คนเยอะมั่กๆ ตอนนั้นผมก็ฉุใจคิดขึ้นมาว่า เกมนี้ท่าทางคนจะเล่นเยอะจิงๆ แถมคุยอังกฤษกันหมดอีก มันเป็นนรกของคนอ่อนภาษาแบบผมละคับ เวลาจะคุยกะพี่nikeที คือต้องสลับจอไปคุยในirc =3='' (แต่มันทำให้ผมอยากเรียนภาษาอังกฤษเยอะขึ้นเลยนะนั้น)พี่เค้าพาไปตีเยลลี่สีเขียว สมัยนั้นโหดเชี่ยๆ มันตบที200รึ300หว่าซึ่งตอนหลังผมพึ่งจะรู้ว่ามันชื่อโปโปริ่ง เพราะตอนตีมันแต่ตี อิอิ แล้วพี่เค้าบอก กดรั่วๆนิ้วก็เจ็บแย่ให้กดเป็น ctrl+คลิ้กแทน โอ้ ช่วยได้เยอะเลย =w= แล้วพี่เค้าก็พาไปเปลี่ยนอาชีพ แล้วก็ซื้อของให้ ตอนนั้นพี่เค้าให้เครื่องป้องกัน กับกาดิอุสมา ตอนแรกผมไม่รับ เพราะเกรงใจ แต่พี่เค้าบอก มันก็แค่ของในเกมรับไปเถอะ ผมจึงรับมันมา แล้วก็ได้พี่เค้าช่วยสอนเล่นอยู่2-3วันวิธีใช้ชีวิตในท่อ กะแมลงสาบ 55+หลังจากนั้นผมก็กางแผนที่ ข้างตัวแล้วลองไปยังที่ต่างๆดู แต่ผมไม่เคยเข้าดันเจียนเกินชั้น1นะ =w= แค่เดินไปตามป่าตามเขา ระหว่าง มอไปizuไปพอนไปกิฟ การเดินทางที่เหมือนจะยาว แต่ก็ไม่ถ้าเทียบกับสมัยนี้ แมพแม่งเยอะเหลือเกิน ตอนนั้นผมยังนั่งเรือมะเป็น แต่ละคนคงถามสินะว่าแล้วเพย่อนละ มะใช่ผมลืมนะ แต่ผมไม่ได้ไปที่นั้นจิงๆ เนื่องจากว่าป่ามันทึบ+ผมไม่ค่อยชอบอะไรที่มันงงๆ เพราะผมมันพวกหลงทางง่าย =w='' คิดว่าเข้าไปคงไม่ได้กลับออกมาอีกแหง 55+ คงคิดว่าผมคิดอะไรแบบเด็กๆใช่มะ แต่สมัยนั้นผมเป็นงั้นจิงๆนะ การเดินทางคนเดียวจิงๆก็เหงานะ partyคือไร ชวนยังไงผมก็มะรู้อะ เพราะพี่nikeเป็นคนชวน ผมเลยสร้างมะเป็น มีครั้งนึงผมนั่งพักรอsp แล้วมีสาวฝรั่งเศสมานั่งคุยด้วย ผมก็คุยกับเธอแค่2-3ประโยคคือ how r u , where do u live, what yr name ไรแบบนี้ ตลกเนอะ แต่ผมก็ตื่นเต้นมากเลยอะ ^^,, สมัยนั้นมีความสุขจิงๆอะคับ จนมาถึงวันที่ความสุขของผมนั้นหายไป คือมันปิดserverคับ มันปิดนานมาก ผมก็ไม่ได้เกาะติดข่าวสารมันด้วย มารู้อีกที่ก็เห็นเค้าบอกกันว่า มันจะเข้าเมืองไทยเป็น server thai ...
แต่ก่อนจะมาไทยนั้น serverมันก็เปิดอีกครั้งแต่มันรีstatusกะskill ตอนนั้นผมได้รู้จักกับรุ่นน้องคนนึง คือรัตน์ =3=,, ผมก็ชวนรุ่นน้องผมคนนี้มาบ้านแหละ แล้วฝากเค้าอัพstatusให้หน่อย ถ้าผมอัพคงกลายเป็นสายทุกอย่าง25 แน่ๆ.. เพราะก่อนมันรีคือ str20 agi35vit25 int10 dex25 luk10=3= มันสายมั่วชัดๆๆ!! จะว่าไปยิ่งพูดก็ยิ่งเขินนะๆแต่หลังจากนั้นก็มะค่อยได้เล่นแหละ จนมันเหมมันเข้าthaiแล้วจิงๆ
TRO..... : อดีตอันแสนหวาน ความบัดซบจังไร ความสนุกแบบไม่เคยมี ความเซ้งแบบไม่เคยเจอ เพื่อน/คนร่วมทางที่ไม่เคยรู้จักไม่เคยเห็นหน้าตา ศัตรูที่ไม่เคยรู้จักไม่เคยเห็นหน้าตา การโกงสารพัด กะวิถีเอาชีวิตรอดกับมิตรภาพจอมปลอม(ของพวกปลอมตัว)อื่นๆอีกมากมายที่ผมเจอ ณ.ที่แห่งนี้ ^^ แต่ผมก็ยังเล่นมันมาถึงทุกวันนี้ละนะ ความฝันของผมไม่มีที่สิ้นสุด แต่มันจะหมดลงในอีกไม่ช้าละมั้ง ^^" พูดเองงงเองละวะกุ(มะใช่ไรมะรู้จะพิมไรแล้วต่างหาก ฮาๆ)
CLOSE BETA:อิอิ ช่วงนี้ก็ตื่นเต้น เราจะคุยกะชาวบ้านรู้เรื่องแล้วโว้ยยย แล้วก็เล่นโจรแบบเดิมอะ =3='' ส่วนสายก็ผสมแบบเดิม ยังหาทางสว่างไม่เจออะ 55+ แล้วก็ลุยไปเรื่อยๆแบบเดิมแหละเล่นกับพี่nikeruด้วย ตอนนั้นมีser irisแล้ว เลยมาลองเล่นserใหม่กันแต่ด้วยคำว่าเดิมๆ มันก็ต้องมีเบื่อกันมั่งแหละ และนั้นคือจุดที่ทำให้ผม คิดที่จะเดินทางไปยังพาย่อน สถานที่ๆผมไม่เคยไปถึง(ดันเจียนมะต้องพูดถึงอ่อนจนเดินเข้าไปมะได้ตายอย่างเดียว) ตอนนั้นผมมันพวกไปเรื่อยๆ expไม่ค่อยสน เงินก็ด้วย ส่วนหมวกก็ใส่แว่นดำกะหมวกชมพู เครื่องประดับยอดฮิตของผมเลยนะนั้น อิอิ ผมเดินทางฝ่าดงป่าH เอ่ยป่าพาย่อนไปตามทางแผนที่ จนในที่สุด ผมก็ไปถึงทางเข้าเมือง me กริ้ดกร้าดดด กุมาถึงแล้วโว้ย (วิงไม่ได้ใช้ เพราะว่า ไม่มีตัง 55+มีแค่ตังซื้อเรดไปวันๆ) เข้าไปถึงเมืองก็ไม่ใหญ่มาก เล็กก่าพอน ก่ามอรอก แต่ก็ใหญ่กว่าizu ที่นั้น และสิ่งที่ทำให้ผมติดใจและไม่ออกจากเมืองนี้อีกเลยตลอดจนหมดclose beta คือ ดันชั้น1 ตีซอมบี้ =3=,, มันเป็นดันที่ผมลุยได้ 55+ ผมก็เลยหมกอยู่ที่นั้นทุกวัน ในตอนนั้น ผมก็ได้รู้จักกับพี่ Namae (ที่รู้จักกันได้ผมก็จำมะได้แล้วซะด้วยสิ ^^'') ในตอนนั้น อ่านชื่อพี่เค้าแบบลวกๆ =w='' ตอนเห็นคิดว่าname เลยเรียกพี่แกว่าพี่เนม ซะงั้น จนตอนหลังมาอ่านดูดีๆ เฮ่ย อ่านผิด 55+ พอรู้ว่าพี่แกก็เล่นRoเหมือนกันแถมserเดียวกันอีก ><!! ก็เลยชวนกันมาหมกด้วยกัน พอเล่นก้วยกันก็เริ่มเหมือนสนิทกันมากขึ้น + เจ้แกก็หื่นเรื่องYมากด้วย 55+ ตอนนั้นผมก็เริ่มคลั่งYหน่อยๆ(อาจไม่หน่อยแล้ว) ก็มีนัดเจอพี่แก เทรดเกมY อุอุ :P พี่เนมๆ พี่เป็นคนแรกที่ผมนัดเจอ แบบไม่เคยเห็นหน้าเลยนะนั้น เขินๆ นัดคนอื่นคงมะกล้า ถ้ามะใช่พี่(^^,,)~ แล้วก็หมดช่วงclose beta ตอนก่อนมันปิด ชาวบ้านเค้าโยนของเล่นกันนุกหนานเลย ><!! เล่นเวทยใหญ่กันด้วย แต่ก็สนุกดี ไปถึงช่วงopen... แต่มีรูปทิ้งท้ายไว้ให้ด้วย อิอิ มีแค่เพียงรูปเดียว สมัยนั้นบอกแล้ว มะรู้หรอกว่ากดเซพรูปทำไง มารุ้เอตอนหลังๆ แต่ก็มะได้เซพเก็บไว้ จนเด๋วนี้เสียดายเลยมาเก็บหลังๆ ถึงจะเป็นรูปเดียว แต่มันก็สำคัญสำหรับผมน้า :$

อิอิ ทิ้งท้ายก่อนopenง้าย ยังจำได้ไหมอะพี่เนม ^^''
Close Beta มันบอกผมอย่างนึงคือ ถึงแม้ serverนึงคนมันจะเป็นหมื่น แต่ก็ยังไม่แลคเท่า serละ 4000คนในปัจจุบัน - -,,
เอาละ \*-*/ จบช่วงแรกไปแล้ว ช่วยกันเฮหน่อยเร็ว อิอิ แหม ก่าจะจบ ผมก็เล่าไปซะเยอะเลย แต่ผมไม่จบแค่นี้หรอก =3=,, หัวข้อblogก็บอกว่ารีเดีย ผมก็จะเล่าของรีเดียด้วยอิอิ
ก็เริ่มด้วยพอopen betaมันมาอะ =3= ผมกับพี่เนม ก็ไปเล่นกันที่ SERVER IRISในตอนนั้น มันมีserใหม่ด้วย และชื่อมันก็ถูกใจผมดีคือ LYDIAเลยลองชวนพี่เนมย้าย พี่แกก็ย้ายมากันจิงๆ ส่วนพี่Nikeru ชวนมาเล่นได้แรกๆแล้วพี่แกก็หนีกลับirisไปเล่นพรีส"สาว".......... เอาเตอะๆ แต่พอย้ายมาตอนหลังถึงรู้ว่า server นี้ คนAll-Final หมกกันเยอะมากที่สุด จิงๆนะ =3='' พอย้ายมา ผมถึงได้รู้จักคนในAFหลายคนทีเดียว >w<~ จะว่าดีใจก็ดีใจนะ อิอิ แบบว่าอยุ่ในบอร์ดมะค่อยมีเพื่อนด้วย ส่วนพี่นี เป็นรุ่นพี่ที่ร.รเก่าผม ตอนแรกก็มะสนิทกับพี่แกหรอก =3=,, จนไปเจอกันในมีทAFที่สยาม โอ้หน้าโคตรคุ้นเลย 555+ แล้วตอนหลังก็มารู้ว่าพี่แกก็เล่นserนี้ ^^''
เอาละ พอมาถึงรีเดียก็จะมีแต่รูปแล้ว กรั่กๆๆ ไอ้ข้างบนที่บ่นไว้ซะเยอะ เพราะมันไม่มีรูป แต่อยากเล่าอะ =3=,, ตอนนี้มีรุปแล้วคงพอดูๆกันไปเรื่อยๆแหละ
พอมาถึง Lydia ตอนแรกว่าจะเล่นโจร เลยเลือกที่จะมาเกิดที่ MoRRoc
เอาละ ต้นกำเนิดมี้ "กลิ้งน้อยKiru" AS[?]อาชีพที่เป็นได้แค่อยู่ในใจ??
ตอนเกิดมาถึงเมืองนี่ novเยอะแยะไปหมดเลย ก็เลยลองหาปาร์ตี้ดู แล้ว2คนนี้ก็คือเหยื่อที่มาช่วยตี =3=,,
เมื่อตอนjobครบ ก็เลยว่าจะไปเปลี่ยนโจร เพราะช่วงนั้นเค้ามีพวกjob2มากันแล้ว เห็นASSASIN เท่มากอยากเล่นค่ะ >[]<!! กริ้ดๆๆๆ
แต่ที่ไม่ได้เปลี่ยนเป็นโจรก็เพราะ............
.........................
นี่แหละสาเหตุ =3='' ตายระหว่างทางไปเปลี่ยน 55+
หลังจากนั้นผมก็กลับตัวกลับใจ อยากเป็นคนดีให้กับสังคมมั่งเลย เดินทางไปยังพอนเทร่า เพื่อหวังจะเป็นแม่พระ โอ้ ...แห่งที่ผมต้องไปส่งข้าวกล่องก็คือ ป่าโยโย่ ผมเดินทางฝ่าดงไอ้จิ้มตรูด ไปยังป่าลิง ในที่สุดผมก็ถึง ผมทำการส่งอาหารกลางวันให้แก่NPC แล้วในตอนนั้นแบบว่าไงดี พึ่งจะเคยมาเจอลิงเป็นครั้งแรก ก็อยากจะรุ้อะนะว่ามันดุไหม... ผลคือ จิ้มมันไม่โดน 5555555555555555+ ก็เลยเดินกลับเมือง =3='' เอาเตอะดีกว่าตายฟรีน่า แล้วก็...
ก็เป็นแบบเนียะ!!
สุดท้ายก็หนีความเป็นพระมะพ้น เอาน่าๆ จะเล่นแต่อาชีพเดิมก็เบื่อลองเปลี่ยนแนวดูมั่ง แหวกเลยทีนี้ - -'' แต่statusผมก็ยังมัวเหมือนเดิมนะ ตอนนั้นมีแต่ str-agi-vit มั้ง
หลังจากนั้นก็ไปเก็บเลเวลที่ป่าโปโปริ่ง สิ่งที่ผมเจอก็คือ โปโปมันไม่ได้ตบ200+อีกแล้ว กร้ากกกกกก ผมก็บรรจง เพลงกระบอง ยำมัน แต่ก่าจะตีมันตายซักตัวผมก็กลับเมืองหลายรอบเหมือนกัน =w='' พอเก็บเลเวลไปเรื่อยๆ ผมก็พอตบกะไอ้โปโปพอฟัดพอเหวี่ยงละ ก็เริ่มคิดแหละ ว่าเด็วจะไปตีไรต่อดีหว่า แต่แล้ว...เสียงสวรรค์ก็มา ....มันมากะสวรรค์จิงๆนะ มาแบบไม่ให้ตรูตั้งเนื้อตั้งตัวเลย มันก็คือ...........
แองเจิลลิงงงงงงงงง~~ มันโผล่มาถึงก็ทำการลงอาญา ที่ผมทำกะลูกๆมันไปมั้ง
T-T เก็บเลเวลแมพนี้ มันมาตามฆ่าผมเป็นระยะๆเลย หนีก็มะได้ ตอนนั้นยังมะเข้าใจเรื่อง Skill tele 55+ เลยหนีมะทันมัน
เสร็จแล้วก็เดินทางบำเพ็ญตนไปยังที่ต่างๆ เพื่อหาสาวก คนใหม่ และเราก็ได้เหยื่อ กร้ากๆๆๆ
ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็พี่เนมอีกนั้นแหละ ใครพอจะจำ2สาวคนนี้ ในร่างนี้ได้มั่ง????
ความพยายาม เพื่อจะเอาชีวิตให้รอดในสายพระ ถึงมันจะตรงกันข้ามกับผมในตอนนั้นก็เตอะผมต้องลุยกับmonsterตามที่ต่างๆ โดยหารู้ไม่ว่า ไอ้อาชีพนี้ มันเล่นสายซัพพอตกัน........... แต่ถึงผมจะ INT1 ผมก็ยังแจกฮีล กับคนทั่วไป ถึงแม้เค้าจะไม่ขอก็ตาม
ผมตบกับพวกผึ้งที่พยายามจะรุมผม กับพวกหอยทากที่เดินไปเดินมา ผม เก็บมันด้วยพลังกล้ามของผม... ผมตีผึ้งไปเรื่อยๆจนมีSwMaNคนนึงมาขอฮีลผม ผมก็ให้ฮีลไปโดยที่ผึ้งมันยังไม่ตาย...เสร็จแล้วเรื่องที่ผมไม่คาดฝันก็เกิด คืออะไรนะหรอ ก็อย่างที่เจอกันทุกวันแหละ มันแจมตรู =[]='' แต่ในตอนนั้น ก็ยังไม่หงุดหงิดมากอะ เพราะพึ่งจะเคยเจอ - -'' ตอนเล่น interกะclose มะเคยเจอเลยจิงๆนะ (รึเพระกุเอาแต่เดินเล่นจนมะได้เก็บเลเวลวะ) ผมก็เลยยังเล่นต่อไป จนผมตีผึ้งแล้วมีดตก แล้วก็มีโจรเดินเข้ามาลูทมันไป........ที่สำคัญคือคนที่ตรูเคยแจกฮีลไปอีก พอขอคืนก้มะให้บอกให้มันไปเหอะ - -'' ถึงกุเป็นพระจะใช้มีดมะได้ก็เหอะ แต่อยู่ๆมาเอากันไปต่อหน้านี่ รับมะได้ว่ะ แล้วมันก็วิงหนีไป......นั้นเป็นจุดที่แปรเปลี่ยนชีวิตแม่พระของผมความดีทุกอย่างที่สร้างสมมา(ถึงจะแค่ไม่กี่ชั่วโมง) แต่ผมจะถูกความชั่วของผมกลบทิ้งในเวลาไม่กี่นาทีนี่ละ - -,, ผมจึงมุมั่นว่า จะเป็นพรีสที่เก่งกาจที่จะสามารถแก้แค้นไอ้พวกระยำนี่ได้ แล้วผมก็เดินทางไปยังพาย่อน เพื่อฝึกฝนกำลังกายของตน ในระหว่างนั้นก็ได้รู้จักกับคนในAFด้วย ชื่อโจโกะโบะ ^^'' ตอนนี้เปลี่ยนเป็นชื่อไรแล้ว ผมก็ไม่รู้อะ ^^''
เมจชายนั้นคือโจโกะนะคับ ส่วนswนั้นคือพี่nikeruที่ผมหลอกมาเล่นกับผมชั่วคราว แล้วพี่แกก็หนีไปเป็นพรีสสาวในirisต่อ =3=,, ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าพี่แกหายไปไหนยังเล่นเกมอยู่รึเปล่านะ
ผมเฝ้าฝึกพละกำลัง ไม่ว่าจะเสริมกำลังกล้าม แขนรึกล้ามท้อง เพื่อความบึกบึนสมหญิง เพื่อที่จะเก่งในวันหน้า ถึงวันนี้ผมจะอ่อน เป็นได้แค่เหยื่อ อันน่ารักเท่านั้น ผมตบตีกับกอง
ซอมบี้ ตั้งแต่ตอนที่มันตบผม2ทีตาย จนมันตบผม...........
ในช่วงนั้น มีอโคประมาณ2-3คนที่จะเป็นแบบนี้คับ ลากทั้งกองแล้วมาตีทีละตัว อย่างน้อยก็พี่เนมอีกคนละ 555+แบบว่าลากงี้ เวลามีใครแจม แม่ก็เทรนให้มันทั้งกองเลย=3=,, ได้ผลนะ ทำคนตายไปหลายรอบเหมือนกัน
การสู้ชีวิตไปวันๆ อย่างโดดเดียว เพราะ พี่เนมก็หนีไปเล่นเมจสาว กับพี่ลีพ =3='' ปั่นจนเป็นwizอย่างรวดเร็ว...........
หลังจากนั้น ก็ได้คุยกับพวกใน IRC แล้วก็นัดเจอกันในเกม ^^,, ไม่ใช่ใครหรอก ก็พวกพี่นีนะแหละ ตอนแรกที่ไปเจอกัน ก็มะแน่ใจเหมือนกันว่า คิดดีไหม =w='' จะเข้ากับพวกพี่แกได้เปล่านะ เพราะมะค่อยสนิทอะ ไปหายังงี้จะดีรึเปล่า ทำไมผมมันชอบคิดมากยังงี้ก็มะรู้ ว่าแล้วก้เอาหัวโขกโต๊ะ แง่งๆ
ไปถึง ผมก็ได้รู้สึกตัวละ ... เห็นอโคชาวบ้านนั่งดูดก็จิง แต่ฮีลแรงชิบเป้ง =w='' แต่ถึงผมจะเลเวลน้อย intจะต้อยต่ำ(แม้ว่าตอนนั้นจะมะรู้คุณค่าของมันก็เตอะ เพราะอัดแต่vit-str) จะเป้นตัวถ่วง แต่พี่นี พี่แนร์ กับจิ้งก้รับผมเข้าตี้ T[]T ถึงจะทำได้แค่ฮีลก็เตอะ แต่สมัยนั้นได้ใช้แค่ฮีลกับagiเองนะ ถึงจะเลเวล2ก็เตอะ...
ระหว่างที่เดินทางไปพบพวกพี่เค้า ก็ผ่านที่ต่างๆ ไม่ว่าจะดงป่า=w=''ครึ่งป่า ฝ่าด่านแองเจิลลิ่ง มะรู้จะรักไรฉันนักแล้วก็ฝ่าดงเปโกะ ในที่สุดก็ถึงเมืองmorroc แล้วก็เดินนับแมพตามที่พี่นีบอก =3=,, ลงล่าง2แมพ ก็ด็เดินไปหาพี่แกโอ้ พวกพี่นี เล่นกันเป็นระบบดี คนนึงวิ่งลากอีกคนรีบดับเบิ้ล หลังจากนั้นผมก็ปาร์ตี้กับพวกพี่นี +ผมก็ชอบตัวละครพี่แนร์ด้วย =3= me ทำการสู่ขอพี่แนร์มาเป็นเป็นคู่วายสุดท้าย ผลคือ กินแห้วคับ 55+
แล้วก็นั่งดูด ช่วยฮีลพวกพี่เค้า บางทีวิ่งพลาดหน่อย ผลก็เป็นแบบนี้
ก็นอนอะสิคับ =3= หลังจากนอนแล้วก็ได้รู้อีกว่า (ได้แต่พึ่งรู้จิงๆกุ) พวกพี่นีก็สิงสถิตกันที่พาย่อนเหมือนกัน ^^!!
หลังจากนั้น ผมก็เห็นคนใส่หูแมวก็เกิดอยากได้มั่งเพราะน่ารักอะ ><!! ก็เลยขอตัวออกไปแรดตีแรคคูน คนเดียว เพราะคนอื่นเค้าคงอยากกลับไปโหดกันที่เดิมแหละ ^^,, ผมก็ตีอยุ่ตรงนั้นประมาณ2วันได้ จกาที่แรคคูนมันตบผมแทบกระอัก จนมันตบผมทีละไม่เท่าไหร... แต่ตีจนแทบจะล้างแมพก็ยังมะได้ แล้วผมก็ได้เจอ...
Swman คนนึง เค้ามานั่งรอเลือดเหมือนกัน ผมก็เลยฮีลให้เค้า หลังจากนั้นก็เลยนั่งคุยกัน ผมก็เลยบอกเค้าไปว่าเนี่ย ผมหาหูแมวอยู่ เค้าเลยบอก เด๋วเค้าจะช่วยหาละกัน เพราะถึงได้ไปเค้าก็คงไม่ใส่ =[]='' แล้วเพ่แกก็ช่วยฉันหา.......หลังจากนั้น2ชั่วโมง หูแมวตกเว้ยยยย มันเป็นไปได้เว้ย ถึงจอร์จจะตกใจ ถึงมาธาจะมึนนิดๆ แต่มันตกๆจิง =3='' แล้วswmanคนนั้นก็ให้ผมจิงๆ ตอนนั้นก้เหว่อๆไปนิดๆนะ ตกเร็วไม่พอ คนนั้นให้จิงๆอีก แถม ตอนนั้นหูแมวราคาสูงถึง1m =w='' จำนวนเงินนี่น่ากลัวโคตรๆ.. erkerk หลังจากนั้นผมก้ตี้กับเค้าเป็นเวลา3วัน... ทำไมถึงแค่3วันหรอ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
อะลงรูปแรกหลังจากได้หูแมวก่อน
หลังจากเค้าชวนเราก็เลย ไปที่อื่นต่อกะเค้า ก็มี ย่อน3 =[]='' มันพาตรูล่อย่อน3เลย ไม่เคยขึ้นชั้น2เลยด้วยซ้ำฉันอะ .. มีท่อ4 มีเกาะ 3(ที่ๆมันทิ้งกุไว้ - -'')
แต่ฉันก็ตามมันไปนะ อยากรู้เหมือนกันว่าย่อน3มันเป็นไง มีตัวไรมั้ง ^^''
=3=,, แต่ไปกะมันนี่ แทบมะตายนะ จะตายก็อีตอนโดนรุมเนี่ยแหละ
แล้วก็ไปท่อ4
อันนี้โดนรุมกินโต๊ะตายคู่ 55+
ส่วนรูปตอนที่อยู่ๆมันก็หายตัวไป ตรุมะได้เซพอะ =3='' มัวแต่งงๆ อยู่ๆมันออกตี้แล้วหายไปเลย... สาเหตุก็ไม่รุ้ - -'' อย่างน้อยมันก็น่าจะบอกซักนิดว่า มันหายไปเพราะอะไร ฉันคงมะคาใจจนถึงวันนี้หรอก T-T
แล้วพี่นีก็ซิบmsnมาบอกว่าติดอยู่ที่เมืองใหม่ คือเมือง อัลเดอบาลัน แหละ ฝ่าดงmonsterไปแล้วกลับมะได้ เพราะเผลอกดเซพไป ผมอยากเป็นพระเอก เลยฝ่าดงmonsterไปรับ :P me เก๊กอย่างเท่

หลังจากนั้นก็ไปหาพวกพี่จิ้ง แต่ปรากฏว่าพวกนั้นเก็บเลเวลกันเร็วมาก - -'' นำผมไปกระจายแบบหลุดแชร์ไปแล้ว T^T ผมเลยแยกตัวไปตีไม้แดง ตามที่พรีสแถวย่อนแนะนำให้ลองไปตีดู =w= มันทำให้ผมได้พบกับ
สาวน้อยมหัศจรรย์....

^^'' รึออยนั้นเอง ชื่อพิมงี้ปะ แฮะๆ แต่ละคนลงมะค่อยเห็นแล้ว เพราะมันไปเกิดใหม่ตั้งนานละ T^T นั้น ภรรยา เอะรึว่าสามีมี้กลิ้งดี เพราะแมนก่า =[]='' ทั้งๆที่เจอกันแรกๆฉันแมนก่า อีก ชิชิ เอาเตอะ
การพบกันที่แปลกนิดหน่อยคือ ตรูวิ่งเข้าไปหา ถามเลเวล ขอตี้ แล้วบอกเจ้แกว่า แต่งงานกันไหม =[]=!! เจ้แกบอกตกลง me แอบแหว่อ 55+
โดยสัญญากันว่า จะแต่งงานกันหลังจากที่ เปลี่ยนเป็นชุดม่วงกันแล้ว (อะไรจะขนาดนั้น)
หลังจากนั้นก็แยกกัน ซํกพักผมก็ไปหาพวกจิ้งอีกครั้งที่แมพโหดแหละ
ใครเคยสงสัยไหมว่า ใครคือชายในดวงใจของพี่นี วันนี้ผมเอาคำตอบ+รูปเค้ามาให้ดูคับ
คำทิ้งท้ายของทั้ง2คือ
Rayzart: ข้าจะปกป้องเจ้าตลอดไป จูเลียตของข้า
The Argurth : romeo
กลิ้ง : .....................(เงียบ)
แล้วก็ไปรวมตัวกับพวกแสง ไปเที่ยวหลายที่เหมือนกัน
นั่งรวมตัวกัน ณ.บ้านของเรา T^T คิดถึงตอนนั้นจัง เด๋วนี้กลับไป ไม่มีคนอยู่เหมือนเคย.......
โกสแบน บนหัวแสง ตรูเอาอกล่ำๆยืนล่อโกสริ่ง ให้พี่นียิ่ง จนได้มา =w=" เก็บโดนลูทไปด้วยแล้ว หลังจากแสงมาก็ไปหาที่ตายกัน...
ก็มีย่อน บ้านเรา =3=,,
แล้วก็มีตายจิงๆ คนที่ตายถ้าจำมะผิด คือเซฟี่ อะเปล่า?
หลังจากนั้น ผมก็ไปไหนมาไหนกับจิ้ง =w='' จะว่าไป มันก็ไปกะจิ้งทุกวันทุกคืนเลยนะนั้น
ไม่ว่าเราจะอยากไปลองของใหม่....
รู้มะเรา2คนแอบยิงไร :p
......อิอิ คำตอบนะหรอ
นี่ไง =3= ถูกบุกหลังบ้านกัน
แล้วเรา2คนก็ไปแก้แค้นไอ้เสียงสวรรค์กัน
ผลก็อีกแบบเดิม =3=''
นอนอีกแล้วนะสิ แต่เห็นนอนยังงี้ เรา2คนก็ฆ่าเสียงสวรรค์ไปหลายตัวแล้วเหมือนกันนะ ...ฆ่าไงหรอ....กุล่อ มันยิงไง =3=''
ทุกวันเก็บเลเวลกะจิ้ง2 คน ถ้าวันไหนเจอพี่นีกับแสงก็ลุยกลุ่มใหญ่กัน
ปกติผมเก็บเลเวลกันยังงี้
เราอาศัยอยุ่กับสาวน้อยในป่าใหญ่คับ =3=''
แล้วก็ นี่เลย!!
Master กิลแรกของผม เค้าคือ !!
หล่อไหมละ ><!!~ พี่ลีฟคร้าบบบ คิดถึงจางง หนูคิดถึง พรีสล่ำๆ ที่เอากล้ามกระแทกปากmonsterคับ
หลังจากไม่ค่อยได้เจอออย มาพบกันอีกครั้ง เธอมาเป็นผ่าข้าง =[]=!!
แต่เราก็ไม่ย่อท้อ ถึงที่เผามา จะมีแต่พากันไปตายจนลืมจุดมุ่งหมาย ที่จะพัฒนากล้ามอกกล้ามแขนของเราแล้วก็เตอะ
เรา3สาวก็ยังไม่ท้อที่จำเพาะกล้ามต่อไป
เห็นยังงี้แต่อึดกันนะขอบอก =3=,,
แล้วผมก็ไปตีแรคคูนจนjob40!!
ไว้เราไปต่อกันblogหน้า!!
จะว่าไง คือผมจะตายแล้ว กร้ากๆๆๆ หนีLab5 มาปั่นblog แฮ่ๆ เอาเตอะเด๋วไปตายกะLabต่อละ
พอได้มาพิมยังงี้แล้วรู้สึกดีเหมือนกันแฮะ เริ่มเหมือนคนแก่ระลึกความหลังขึ้นทุกวัน แต่ก็คิดถึงช่วงนั้นจิงๆอะ =3='' จากที่เคยเล่นกัน คุยกันทุกวัน พอไม่ได้เล่นไม่ได้คุยก็เหมือนไม่สนิทกันเหมือนเดิมแล้ว ที่ผมคิดตอนนี้คือ เราเป็นเพื่อนกันเฉพาะในเกมหรอ T-T ออกมานอกเกมแล้วรู้สึกไม่สนิทกันเหมือนมะก่อนเยย ผมอาจจะคิดไปคนเดียวก็ได้อะนะ ^^''
ไปละๆ เจอกันตอน2จ้า :P ซักอาทิตย์หน้ามั้ง บู่ๆ!!